De Classificatie van de Grands Crus Classéswijnen uit de Bordeaux

Wist u dat de beroemde classificatie van de grote Bordeauxwijnen werd ingesteld in 1855 ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling in Parijs in dat jaar?

Het syndicaat van Courtiers en Vin (wijnmakelaars) stelde onder gezag van de kamer van koophandel te Bordeaux in 1855 de lijst (Palmares) op. Er kwamen vijf classificaties, Premiers Grands Crus Classés, Deuxiemes Grands Crus Classés enz. bestaande uit 60 Châteaux met rode wijn uit de Haut Médoc en één Château uit de Graves - Pessac Leognan, namelijk Haut Brion. Uit de Sauternes en Barsac werden nog 21 witte dessertwijnen geclassificeerd.

Als richtlijn voor deze classificatie werd er toen, in 1855, gekeken naar de prijzen die een tonneau (900 liter) wijn opbracht in de afgelopen honderd jaar. Daarnaast speelden ook de conditie en de grondsoort van de wijngaard een rol bij de indeling.

Vanaf 1855 is er slechts één maal, na eindeloze discussies, een wijziging toegestaan, namelijk voor Château Mouton Rothschild, van 2-er Gr. Cru Classé naar 1-er Gr. Cru Classé.

Deze lijst, of Palmares zoals de Fransen zeggen, staat los van de Appellation Origine Contrôlé want deze A.O.C. wetgeving ging pas in 1946 functioneren.

Maar, ongeveer in 1955, zo"n honderd jaar later onstond er natuurlijk gemorrel onder de wijnboeren die topwijnen maakten in de Graves en de Saint Emilion. De Palmares van 1855 golden alleen voor de wijnen uit de Haut Médoc (met uitzondering van Château Haut Brion in Graves - Pessac Leognan) terwijl hun wijnen kwalitatief absoluut niet onder deden voor deze wijnen.

Na jaren aandringen van wijnboeren en handelaren besloot het I.N.A.O. (Instituut National des Appellations Controllés) in 1957 voor twaalf Châteaux in de Saint Emilion de classificatie Premier Grand Crus Classé toe te staan en voor dertien top Châteaux uit de Graves, met onderling weinig kwaliteitsverschil, kwam de classificatie Grand Cru de Graves. In deze gebieden wordt de classificatie om de tien jaar gecontroleerd op kwaliteit om de classificatie te kunnen behouden.

In de Haut-Médoc echter raken de Châteaux de classificatie van de Palmares uit 1855 nooit kwijt. Door slecht beheer, door wisseling van eigenaar of door gebrek aan geld voor vernieuwingen bijvoorbeeld, kunnen er in de loop der jaren grote schommelingen ontstaan in de kwaliteit van de wijn. Maar éénmaal een Grand Cru Classé, altijd een Grand Cru Classé. In de marktprijzen is terug te vinden hoe het Château er voor staat. Soms kan een Troisieme Grand Cru prijzen opbrengen van een Premier Grand Cru en andersom.

Kijk op "Grands Crus Classés" om enig idee van de prijzen voor dergelijke wijnen te krijgen.

Nu is het zo dat deze beroemde Châteaux ook vaak "tweede wijnen" maken. Deze wijnen komen van eigen wijngaarden die in de buurt liggen van het Château. Zij krijgen ook hun opvoeding en vinificatie op dit beroemde Château. Deze wijnen zijn uiteraard wat voordeliger, meestal zo ongeveer de helft van wat de geclassificeerde wijn kost.

Bijvoorbeeld uit Pauillac, Château Grand-puy Lacoste 2001, 5-ième Grand Cru Classé kost € 63,95. Voor hun mooie tweede wijn, de Lacoste-Borie, waarvan wij de jaren 1998 en 2000 in voorraad hebben, betaald u € 24,95.

Of uit Saint Estèphe, Les Pagodes de Cos 1995, € 47,95 dit is een tweede wijn van het beroemde 2-ième Grand Cru Classé Château Cos-d"Estournel.